KENDİMİ YIKMAYA HAKKIM VAR

Adı : Kendimi Yıkmaya Hakkım Var
Orjinal Adı : 나는 나를 파괴할 권리가 있다
Yazar : Kim Young-Ha (Kişisel Websitesi)
Çeviri : Nana Lee
Basım : 1996 / Türkçesi 2007
Yayınevi : Agora Kitaplığı

“Dertlerinizi Dinliyorum” diyen kitap kahramanı -kitap boyunca ismi geçmez- biir danışmandır. Ama bu danışman biraz farklı. O bu hayatta bunalıma girmiş ve hayatına son vermek isteyenlere danışmanlık yapar. Ve kitapta danışmanlığını yaptığı iki kişinin hikayesini anlatır. Danışman, müsterilerinin hikayeleri dışında müşterilerinden olan Se-Yeon ile ilişkisi olan C. ve K. kardeşlerinden de bahseder. 

Kitap Ressam David‘in 1973’de çizdiği “Marat’ın Ölümü” adlı yağlı boya tabloyu anlatmasıyla başlar. Tabloyu ve tablodaki sahnenin hikayesiyle başlatır hikayesini.

Danışman gazetelerdeki röpartajları okurken ya da müşterileri ile konuşurken hiç anlam yüklemeden söyledikleri en küçük sözde bile nasıl anladığını şöyle anlatır :

“… Anlam yüklemeksizin ortaya attıkları sözlerde böyle ihtimallerin -öldürme ve ölme dürtüsü- başlangıcını keşfedebilirim ben. Severek dinledikleri müziklerden, dışa belli belirsiz yansıyan aile tarihlerinden, derinden etkilendikleri kitaplardan, hoşlandıkları ressamlardan kolaylıkla ipucu bulurum. Farkında olmadan, içlerindeki dürtüleri dışa vurmak isterler. Onların beklediği aslında tam da benim gibi bir insandır.

Bir örnek vermek gerekirse, eskiden müşterilerimden biri bana Van Gogh’tan hoşlandığını söylemişti. O kadına, Gogh’un peyzajı ile kendini çizdiği portresi arasından hangisiniden daha çok hoşlandığını sormuştum. Biraz tereddüt ettikten sonra kendini çizdiği potresini daha çok beğendiğini söylemişti. Gogh’un kendisini çizdiği o potreye hayran olanlar dikkatle incelerim. Yalnız insanlardır. Böyleleri bu vesile ile kendi iç dünyalarını, varoluşlarını bir kez daha incelerler. Ve o tecrübelerin hem ne kadar acı verici, hem de içten içe nasıl hoş bir duygu doğurabileceğini bilirler. Bana bu soruyu yönelten biri olursa, bilirim o da yalnızdır. Ancak bütün yalnızlar da benim müşterim olacak değildir.” -s.5-

Hikayesinde müşterilerinden Judith dediği kişinin adını da yüz olarak Klimt’in Judith adlı tablodaki kadına benzediği için ona Judith demektedir.Müşterilerinin hikayelerini anlatırken tabloların da hikayelerini kendi hikayesinin içine yerleştirir. Böylece tabloların hikayeleri de kendi hikayesini anlatmada ona yardımcı olmuş olurlar. Hikayede yeni bir kişiden bahsettiğini sandığınızda, daha ileriki bölümlerde aslında onun yeni olmadığını anladığınızda geçirdiğiniz şaşkınlık da hikayeye bir güzellik katmaktadır.

Bir tablonun hikayesiyle başladığı kitabına başka bir tablo ile da devam ettiği hikayesine yazar yine bir tablo ile son vermektedir. Hikayenin sonunda yine şaşkınlık içinde okuduğunuz sonu ve bu nasıl danşman dediğiniz sahneleri de Delacroix‘in “Sardanapalus’un Ölümü” adlı tablosu üzerinden anlatmış.

Marat'ın Ölümü

Yazarın TEDx ‘deki konuşması : (Türkçe Altyazısı mevcut)